46 . توبه [ التّوبة ] طلب آمرزش قُلْ يا عِبادِيَ الَّذِينَ أَسْرَفُوا عَلى أَنْفُسِهِمْ لا تَقْنَطُوا مِنْ رَحْمَةِ اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ يَغْفِرُ الذُّنُوبَ جَمِيعاً إِنَّهُ هُوَ الْغَفُورُ الرَّحِيمُ . « 1 » ببندگان تندرو و گناهكار من بگو از رحمت الهى نااميد نباشند ، خداوند تمام گناهان را ميبخشد ، او خداوند آمرزنده و مهربان است . قال رسول اللَّه صلّى اللَّه عليه و آله : ما من شيء احبّ الى اللَّه من شابّ تائب . « 2 » پيغمبر اكرم فرموده : محبوبتر از هر چيز نزد خداوند جوانى است كه از گناه توبه مىكند و از پيشگاه الهى طلب آمرزش مينمايد . حضرت رضا ( ع ) ميفرمود : من استغفر اللَّه بلسانه و لم يندم بقلبه فقد استهزأ بنفسه . « 3 » كسى كه به زبان طلب آمرزش كند و در دل از گناهان خود پشيمان نباشد خويشتن را مسخره كرده است .

--> ( 1 ) سورهء 39 آيهء 53 ( 2 ) مشكاة الانوار ، صفحهء 155 ( 3 ) مجموعهء ورّام جلد 2 صفحهء 110